YouTube'un ve Benim Çılgın Tarihim
Belki bir çoğumuz sadece Facebook'un kuruluş hikayesini biliyoruzdur, Youtube ile uğraşsak da tarihini bilmiyor olabiliriz, Youtube'la ilgili bir videonun promptunu incelerken kendimi bir anda son paragrafta buldum, akıcılık, senaryo o kadar iyi kurgulanmış ki sizlerle de paylaşmak istedim. Bu senaryoyu okuduktan sonra aklıma 19 sene evvel burayla tanışma hikayem geldi ve (Youtube'la 2007'nin 5. ayında tanışıp) bkz:(2005 — Yalnızca ABD YouTube, 15 Aralık 2005'te beta'dan çıkarak resmi olarak yalnızca Amerika Birleşik Devletleri'nde hizmet vermeye başladı.
2007 — İlk uluslararası adım Google'ın satın almasının ardından 2007'de YouTube, ABD dışında dokuz yerelleştirilmiş sürümünü piyasaya sürdü. Abim ve ben (maho ve hanzo) olarak 10-13 yaşlarında henüz türkiyede doğru düzgün internet altyapısı yokken ve internetten öte bilgisayara erişim sınırlıyken bizden 10 yaş büyük en büyük abimin arkadaşından aldığı emanet dijital kamerasıyla bizi farklı kurgularda kayda alıp (%99 amaçsız videolar) zamanın en iyi bilgisayaranı toplayıp (250Gb HDD 1gb Ram, 512 ekran kartı) bunu youtube plaformuna atması ve sonrasında hesabın şifresini unutması ve o günden bu yana silinmeden hemen her bayram ve akraba ziyaretinde açılıp maskara olduğumuz zamanlar aklıma geldi. Yaş ilerledikçe utansak da artık hesaba erişim olmadığından bunu kabullenmek ve tatlı bir anı olarak kalmaya başladı. Abim sağolsun her videoya afrikanın ukheukhe kabilesinin bile erişememesi adına aynı ve anlamsız başlıkları koyması sonucu izlenmeler yalnızca biz ve akrabalarla sınırlı kaldı, bu yüzden O zamanlar Beyaz'a çağrılmadığımız için şanslıyız.
Akabinde abimle 2014 yıllarında youtube'a tekrar giriş yaptık bu sefer yüzümüz olmadan başlarda ilgi çekici videolar atmaya başladık (108 tane redbull içen adam gibi) ve kısa sürede izlenme ve yorum almaya başlayınca devamını getirmek istedik ( o zamanlar Turanlı kardeşlerden haberimiz yok ne yazık ki) peynir ekmek gibi ihtar, strike, telif, uyarı Allah ne verdiyse yiyorduk. Google Adsense'e para'da yansımıştı, çok küçük miktarlarda ancak kanal kapanmalarından sonra bu işin o zamanlar sürdürülebilir olmadığını kanaat getirerek ikimizde üniversite vesilesilesiyle farklı hayatlara yelken açtık.
Youtube yine 2021 4. ayında (yine Ramazan ayıydı). tekrar radarıma girdi o zamanlar, Kerim Demir'in videoları karşıma çıkıp duruyordu ancak parça parça izlediğim ve kapsamlı bir eğitim almadığımdan kendi çapımda internette olan üzerine logo ve bir kaç efekt ekleyip videolar salıyordum, sonuç izlenmeler yerlerde ve etkileşim sıfırdı. Ardından Shorts'un yeni geldiği dönemlerde tekrar bir yeltensem de hiç unutmuyorum bir içerik oluşturucusunun söylediği söz (Shorts izlenmeleri milyon izlense bile çok komik bi rakam söylemişti vereceği parayla ilgili) Bunun üzerine o dönemler bir de Ağır Mimar (Ömer Şanlı) 'nın youtube'dan gelen çok cüzi paralara karşılık devasa vergi borcu ve bir kaç içerik üreticisinin de o dönem bu tarz mağduriyet videoları patlayınca Youtube tam manasıyla yalnızca enes batur - burak oyunda gibi zamanında girip tutturmuş ve o trenin arkasından el sallayan kişi yapmıştı beni. e-ticaret serüvenine atıldım 2021-2025 arası 3 sene boyunca iyi de gelir elde etmiştim, lakin 2024 Aralık ayı sonrası mağazalarım kapandıktan sonra 2025'de soluğu yurtdışında çalışmakla buldum ve 2025 yılbaşında Serkan Turanlı'nın youtube videosu karşıma çıktı, akabinde canlı yayınlarında kendimi buldum. Yoğun iş temposundan bazılarını kaçırsam da ücretsiz yayınlardan epey notlar elde etmiştim. Sonrasında Youtube'u aslında bilmediğimi ve hatta çevremdeki herkesin de benim bilmediğim zamanlardaki gibi baktığını gördüm. 14 ay kadar ictimai hayat ve zorluklarla eğitim öncesi bir kaç kanal girişimim oldu lakin tutunamadı, ve 6. aydan sonra eğitimi aldım ve eğitim sonrası bir kaç kanal daha girişimim oldu ancak psikolojik olarak iyi olmadığım ve mental olarak çöküşte olduğum dönemlerde olduğumdan bu ister inanın ister inanmayın kanalıma da yansıyordu. (Burak Turanlı bunu bir kaç defa dile getirmişti kesinlikle kendimi görmüştüm) kanallar yarım kalıyor, ve bir süre uzaklaşma isteği doğuyordu yine. 2025 10. ayda türkiyeye kesin dönüş yaptım, 2026 yılbaşından bugüne kadar eğitimi tekrar tekrar izleyip notlar almaya devam ediyor, telegramdaki soru-cevap kısmına günde min. 20 dk'mı ayırmaya gayret ediyordum, eşimin hamileliği, kontroller, tekrardan işe girme durumu vs. eklenince içimdeki ateşin sönmemesi adına yeni canlı yayınların tekrarlarını eğitim sitesinden takip etmeye çalışıyor, telegramı casus gibi takip ediyordum. Aralık ayında stokladığım videolar mart ayında platformla buluşmuştu. Belki de Mart ayına nasip oldu. Bir yerde dinlemiştim Nasip Müyesserdir diyordu, Nasip kolaylaştırılmıştır, bir şey zorsa nasip değildir. Bir şey nasipse o an seçenek geliyor önüne sağ yol mu sol yol mu diye ona göre şekilleniyor hayatın. Bir şey çok zorsa, zorluyorsan onu yapmak için muhtemelen onun zamanı gelmemiştir, nasip değildir yani, (müyesser değilse nasip değildir) dolayısıyla biraz rahat olmakta fayda var. Bizim yapacağımız şey nasibi yırtmak ya da aşmak değil, kolaylaştırılacağı zaman için hazırlanmak. Çalışacağız kolaylaştırıldığı zaman yapabilmek için, yada sana kolay gelmesi için, zor geliyorsa hazır değilsindir. Bunun içinde canınızın istemediği zamanlarda bile denizlerdeki dalga gibi olmak gerek, ve zamanında aldığım bir eğitimde ilk 5 dk kuralını herkese tavsiye ederim. O işi her ne kadar yapmak istemiyorsanız ilk 5 dk ne olursa olsun oturun ve 5 dk sonunda kendinizi ısınmış adapte olmuş hissedeceksiniz.
Velhasıl bugün bu adamlarla karşılaşmış olmamız bir tesadüf veya rastlandı değil, zamanında bu işi ciddiye alan ve sürdürülebilir potada hareket etmek isteyen kişiler nasibinin ekmeğini yiyor, son olarak e-ticaret dönemi mi youtube mu deseniz? 2007'ye dönecek olsam e-ticarete hakim olup youtube'la ilgili hiç bir şey bilmesem bile yine Youtube derim. Bakın beyler küresel çapta dünyada bazı iş kolları gerçekten tıkanmış olsa da bu platformun hala rakibi yok ve trenin kaçmadığını biliyorsunuz.

Bölüm 1: Giriş
YouTube nasıl oldu da iflas eşiğindeki başarısız bir flört sitesinden dünyanın en çok ziyaret edilen ikinci web sitesine, yüz milyarlarca dolar değerinde bir platforma dönüştü?
YouTube'un yükselişi inanılmaz bir başarı hikayesidir. Ama bu video aynı zamanda YouTube'un farklı dönemlerinde bir yolculuktur: İçerik üreticisi ekonomisinin doğuşundan "reklam kıyametine", çeşitli skandal ve dramalara uzanan bir hikaye. Ve inanın, bu hikaye gerçekten çılgınlaşıyor.
YouTube'un çılgın tarihine hoş geldiniz.
Bölüm 2: Kanal Aç, Birileriyle Buluş
YouTube'un hikayesi şaşırtıcı bir yerde başlıyor: PayPal'ın genel merkezi.
1999 yılında PayPal'ın üç erken dönem çalışanı olan Steve Chen, Chad Hurley ve Jawed Karim çok iyi bir ekip olduklarını keşfettiler. Ortak bir hayalleri vardı: Kendi internet şirketlerini kurmak ve zengin olmak.
2002'de PayPal, eBay tarafından satın alındı; CEO değişti ve şirketin odağı değişti. Yeni iş yükü dayanılmaz ve sıkıcı hale geldi. Chad tasarım danışmanı olmak için ayrıldı, Jawed üniversiteye geri döndü, Steve ise sonunda Facebook'a geçti.
Ama üçü iletişimde kalmaya devam etti. 2005 yılına gelindiğinde, kullanıcıların kendi fotoğraflarını yükleyebildiği ve başkalarının bunları puanlayabildiği "Hotornot" adlı popüler bir siteyi yakından takip ediyorlardı.
Üçlü şunu merak etti: Ya fotoğraflar yerine, kullanıcıların video yükleyebildiği bir site yapsalar? Bunun için bir isim bile buldular: YouTube. "You" (sen) çünkü kullanıcılar kendilerini sergiliyordu; "Tube" ise eski analog televizyonlara atıfta bulunuyordu.
Böylece YouTube'un ilk sloganı "Kanal Aç, Birileriyle Buluş" oldu. Yani YouTube aslında bir video flört sitesi olarak tasarlanmıştı.
23 Nisan 2005'te YouTube halka açık beta sürecine girdi ve Jawed, yalnızca kendisinin hayvanat bahçesinde olduğunu gösteren ilk YouTube videosunu yükledi.
Ancak... YouTube'un flört sahnesi adeta ıssız bir kasabaya benziyordu. Kurucular bir noktada Craigslist'te kadınlara video yüklemeleri için 20 dolar teklif etti. Yine de kimse kullanmıyordu ve kurucular aylarca verdikleri emeğin boşa gittiğini hissetti.
O anda, interneti sonsuza dek değiştirmek üzere olduklarını hayal etmek güçtü.
Bölüm 3: Viral Sarmalı
YouTube'un flört anlayışı tutmamıştı. Ama üçlü yanlışlıkla bambaşka bir şey yaratmıştı.
Her gün yeni videolar YouTube'a yükleniyordu; ancak bunlar flört profilleri değil, snowboard kazaları, kedi videoları, takla atışlar ve her türlü ev yapımı kliplerdi. İnsanlar YouTube'u SD kartlarında ya da bilgisayarlarında duran videoları depolamak için kullanıyordu.
Lansmandan yaklaşık bir ay sonra her gün 30.000 kişi siteyi ziyaret ediyordu. Kurucular bunu bir fırsat olarak değerlendirmeye karar verdi: YouTube'u insanların videolarını depolayabileceği genel bir platforma dönüştürdüler.
Steve, Chad ve Jawed yorulmadan çalışarak YouTube'a yeni özellikler ekledi: 5 yıldızlı puanlama sistemi, "En İyi Videolar" sayfası ve videoları başka web sitelerine yerleştirme özelliği.
Ancak video paylaşım sitesi fikri hiç de özgün değildi. İlki 1997'de piyasaya çıkmıştı ve o tarihten bu yana pek çok girişim aynı pazara girmeye çalışmıştı. Bu web sitelerinin karşılaştığı teknolojik engeller çok yüksekti: Büyük video dosyalarını barındırmak ve iletmek son derece pahalıydı; her kamera onlarca farklı formatta video kaydediyordu; üstelik internet hızları o dönemde küçük videoların bile indirilmesini saatler alacak kadar yavaştı.
YouTube'un diğerlerine göre bir temel avantajı vardı: Zamanlama.
Kurucular, YouTube'un ilk sürümünü oluştururken Flash Player adlı ücretsiz bir tarayıcı eklentisini kullanma kararı aldı. Flash, her türlü videoyu tek bir formata dönüştürüyordu; dosyaları sıkıştırıyor ve videoyu küçük parçalar halinde yayımlayan bir oynatma sistemi sunuyordu. Bu sayede YouTube'da videolar hızlı yükleniyordu, tamamen ücretsizdi ve indirme gerektirmiyordu. Video paylaşmak için sadece bir bağlantı göndermek yeterliydi; bu her şeyi değiştirdi.
2005'te MySpace en büyük sosyal ağdı. Biri YouTube'da komik bir video bulduğunda MySpace'e paylaşıyor ve video tekrar tekrar yayılıyordu. "David After Dentist", "Dans'ın Evrimi" ve "Charlie Beni Parmağından Isırdı" gibi ilk viral videolar internete orman yangını gibi yayıldı ve milyonlarca izleme aldı.
YouTube için viral videolar daha fazla ziyaretçi, daha fazla yükleme ve daha fazla viral video demekti. Bir kar topu etkisiydi!
Ancak bu durum dışarıdan harika görünürken, şirketin içinde büyük bir panik yaşanıyordu.
Bölüm 4: Nakit Yakıyor
Video barındıran her web sitesinin videoları depolayacak bir yere ihtiyacı vardır. Steve, ServerBeach adlı bir veri barındırma şirketini ayda 129 dolara "sınırsız" bant genişliği sunan bir planla kiralamıştı.
Başlangıçta bu iyi bir pazarlıktı. Ancak YouTube'a yüklenen video sayısı aniden fırlayınca ServerBeach, "sınırsız" planının işe yaramayacağını hızla fark etti. Kullandıkları bant genişliğiyle orantılı ücret talep etmeye başladılar.
Bu büyük bir sorundu. ServerBeach artık Steve'in kredi kartından her ay binlerce dolar tahsil etmeye başlamıştı. Daha da büyük sorun ise YouTube'un hâlâ işler bir iş modeline sahip olmamasıydı; nasıl para kazanacaklarına dair bir planları bile yoktu.
Haziran 2005'te Steve, Chad ve Jawed duvarların üzerlerine kapandığını hissederek yatırımcı aramaya başladılar. Ne yazık ki kimse yatırım yapmak istemiyordu.
Ardından Jawed, PayPal'dan eski bir iş arkadaşıyla bir barbeküde karşılaştı. Bu kişi balayı videolarını arkadaş ve ailesiyle paylaşmanın yolunu bulamadığını söylüyordu. Jawed fırsatı değerlendirerek videolarını YouTube'a yükledi. Ancak bu kişi şans eseri, Silikon Vadisi'nin en büyük risk sermayesi firmalarından biri olan Sequoia Capital'da çalışmaya başlamıştı. YouTube'dan çok etkilenince YouTube ekibini Sequoia'nın ortaklarıyla buluşturdu.
Kasım 2005'te YouTube, can suyu gibi ihtiyaç duydukları yatırımı aldı: 3,5 milyon dolar.
Bölüm 5: Abone Ol
Kullanıcıların büyük çoğunluğu YouTube'u kişisel kullanım için video depolamak ya da web sitelerine gömmek amacıyla kullanıyordu. Ancak küçük bir grup farklı bir yaklaşım benimsemişti: Düzenli olarak YouTube için video üretiyorlardı.
Bu yeniydi ve ilginçti. Bu kişilere yardımcı olmak için Steve, Chad ve Jawed, YouTube'a yeni bir özellik ekledi: "Abone Ol" düğmesi.
Basit görünse de bu düğme, şirketi birkaç ay içinde kurtaracak ve milyonlarca hayatı değiştirecekti.
Kasım 2005'te her gün 2 milyondan fazla kişi siteyi ziyaret ediyordu. Aralık ortasına gelindiğinde bu rakam 8 milyona yaklaşmıştı. YouTube'un büyüme rakamları her hafta ikiye katlanıyordu ve platform henüz beta aşamasından çıkmamıştı.
YouTube, 15 Aralık 2005'te resmi olarak kullanıma açıldı.
Ancak kutlama yaparken başkaları onun aleyhine plan yapıyordu. MySpace, YouTube bağlantılarının bulunduğu gönderileri kaldırmaya, her türlü YouTube söylemini sansürlemeye ve Myspace Videos adlı kendi video paylaşım projesini başlatmaya girişti.
YouTube'un resmi lansmanının hemen ardından ana trafik kaynakları yok olmuştu. En büyük sosyal ağ artık rakibiydi; hem de tek rakip değil. Google, Yahoo! ve Facebook da video paylaşım pazarını kendileri için istiyordu.
Ama YouTube, tüm bu şirketlerin ancak rüyasında görebileceği bir şeye sahipti.
"Abone Ol" düğmesinin tanıtılmasından iki ay sonra YouTube artık basit bir video deposu değildi. Binlerce kişi YouTube'un ruhuna uygun videolar üretiyordu ve her gün milyonlarca kişi bunları izliyordu.
Ocak 2006'ya gelindiğinde YouTube'un günlük izleyici sayısı üçe katlanarak 25 milyona ulaşmıştı. Mart ayında toplam 25 milyon video vardı ve her gün yaklaşık 20.000 yeni video yükleniyordu.
Bu baş döndürücü büyümeyle YouTube, yeni bir ünlü türünün beşiği haline geldi: Ulaşılabilir, özgün ve insani biri. Bir YouTuber.
Bölüm 6: Mahkemeye Verilmek
Herkes neredeyse her şeyi ücretsiz yükleyebildiğinden insanlar telif hakkıyla korunan müzikleri, filmleri ve TV şovlarını YouTube'a yüklüyordu. Newsweek, YouTube'u "Napster'ın video versiyonu" olarak nitelendirdi ve platformun "mahkemede batıp batmayacağını" sorguladı.
Üç büyük plak şirketi YouTube'a toplu dava açtı. Üstelik bir SNL skecinin videoları YouTube'a yüklenerek milyonlarca kez izlendi; dünya devi medya şirketi Viacom, tüm bu içeriklerin kaldırılmazsa YouTube'a karşı büyük bir dava açacağını açıkladı.
YouTube tüm bunlarla başa çıkacak araçlara sahip değildi. İşleri daha da kötüleştirmek için, her gün yaklaşık 65.000 yeni video halihazırda barındırılan 25 milyonun üzerine ekleniyordu. Ve hâlâ iyi bir para kazanma yöntemi bulunamamıştı.
Temel olarak YouTube garip bir konumdaydı: Bir yanda internet tarihinin en hızlı büyüyen sitelerinden biri; öte yanda anlamlı bir geliri yok, korsanlık mıknatısına dönmüş ve dünyanın en büyük medya şirketleri tarafından dava ediliyordu.
Ardından herkesi şoke eden bir gelişme yaşandı... YouTube kurucuları, bir satın alma haberiyle video yayınladı:
"YouTube, Google tarafından satın alındı."
Lansmandan yalnızca 18 ay sonra Google, YouTube'u 1,65 milyar dolara satın aldı.
Peki Google neden bunu yapmıştı? Google'ın kendi hizmeti olan Google Video'nun pazar payı yalnızca yaklaşık %10 civarındaydı. YouTube ise video pazarının yarısından fazlasına hakimdi. Google, yenemeyen rakibini satın almayı tercih etti.
Bölüm 7: Altın Çağ
Google, YouTube'u satın aldıktan sonra ContentID adlı bir araç geliştirmeye başladı. Bu araç, telif hakkı sahiplerinin içeriklerini devasa bir veritabanına yüklemesine olanak tanıyordu; YouTube ise sitedeki aynı içerikleri tespit ederek telif hakkı sahibinin bunları kaldırmasına veya bu içerikten para kazanmasına imkân sağlıyordu. Bu, YouTube'un telif hakkı sorunlarıyla başa çıkmasında devrim niteliğinde bir atılımdı.
Google'ın en büyük gücü reklamcılıktı ve bu yönde hızla adım atıldı. Peki bu, tarihi bir duyuruya yol açacaktı.
2007'de YouTube, YouTube İş Ortağı Programı'nı hayata geçirdi. Bu program, içerik üreticilerine videolarında yayınlanan reklamlardan elde edilen gelirin bir payını sunuyordu: Üretici %55, YouTube ise %45 alıyordu.
Kulağa basit gelebilir ama o dönem için devrimci bir yenilikti. İnsanlar YouTube'un videolarını ücretsiz barındırmasından zaten memnundu; şimdi bir de hobilerinden para kazanabiliyorlardı. Bu durum, insanları hem daha fazla hem de daha kaliteli video üretmeye teşvik etti.
Artık kısa film çekmek için bir yapımcının iznine, şarkı yayımlamak için plak şirketinin onayına ya da ders vermek için üniversite kurulunun rızasına gerek kalmamıştı. Tüm kapı bekçileri ortadan kalktı; böylece kim ne düşünüyorsa dünyaya duyurabilir ve bundan para kazanabilirdi.
Bu durum internette yaratıcılığın altın çağını başlattı. Binlerce yeni içerik üreticisi YouTube'a katıldı. Prank'lar, komedi skecleri, video denemeler, günlük bloglar, öğreticiler, incelemeler, ASMR, animasyonlar, akrobatik gösteriler... liste uzayıp gidiyordu.
Ancak içerik üreticilerine para kazandırma kapısı açılınca yeni bir sorun ortaya çıktı: İzlenme sayısı = para olduğundan YouTube tıklama tuzağıyla dolup taştı.
Bu durum YouTube'u algoritmasında köklü bir değişikliğe itmek zorunda bıraktı: Artık izlenme sayısı yerine izlenme süresi ön plana çıkacaktı. Uzun süreli izleme, kullanıcının içerikten gerçekten keyif aldığına işaret ediyordu. Bu değişiklik uzun formatlı içeriklerin doğuşunu beraberinde getirdi.
2010'a gelindiğinde dünya her gün 2 milyardan fazla YouTube videosu izliyordu.
Bölüm 8: Reklam Kıyameti
2014'te YouTube 1 milyar aktif kullanıcıyı aştı. Aynı yıl Susan Wojicki CEO olarak göreve getirildi. Wojicki'nin temel hedefi YouTube'u birinci sınıf bir reklam platformuna dönüştürmekti.
Ancak yüzeyin altında her şey göründüğü kadar güzel değildi. Apple, Nike ve Coca-Cola gibi ana akım şirketler, markalarını neyle ilişkilendirecekleri konusunda son derece seçiciydi. Ne var ki YouTube'a neredeyse herkes neredeyse her şeyi yükleyebildiğinden zorbalık, şiddet, komplo teorileri ve aşırılıkçılık içerikleri denetim dışı yayılabiliyordu. Reklamverenler, reklamlarının bu tür içeriklerin hemen yanında görüntülendiğini fark etmeye başladı.
2016'dan itibaren büyük şirketler reklamlarını YouTube'dan çekmeye başladı. Şubat 2017'de Verizon ve AT&T gibi büyük firmalar, reklamlarının İslamcı aşırılıkçıların yüklediği videolarda yayınlandığını şikayet etti. Bu haber viral hale gelince binlerce büyük reklamveren YouTube'u boykot etti.
YouTube'da daha az reklam parası dolaşımda olmaya başladı; içerik üreticilerinin gelirleri ciddi biçimde düştü. Bu döneme YouTube'un "Reklam Kıyameti" adı verildi.
Sorun şuydu: O noktaya gelindiğinde her dakika yaklaşık 400 saatlik içerik YouTube'a yükleniyordu. Tüm bu içerikleri reklamverenler için güvenli olup olmadığını tespit etmek amacıyla elle taramak imkânsızdı.
YouTube, platformun tamamını algoritmik bir süzgeçten geçirdi. Milyonlarca video demonetize edildi, yaş kısıtlamasına takıldı, kaldırıldı; hatta kimi kanalların tamamı YouTube İş Ortağı Programı'ndan çıkarıldı ya da silindi.
Pek çok masum içerik üreticisi reklam gelirlerinin neredeyse tamamen yok olduğunu gördü ve bir kısmı YouTube'u bırakmak zorunda kaldı.
Bölüm 9: Skandallar
O dönemde YouTube'un en fazla abone sahibi olan ismi PewDiePie, antisemitik içerik yüklemesiyle ağır eleştirilere hedef oldu.
31 Aralık 2017'de ise milyonlarca kişi Logan Paul'ün Japonya'da bir ormanda cansız beden bulduğu vlog'unu izledi. YouTube'un algoritmaları bu videoyu YouTube'un trend sayfasına taşıdı; bu da platformun videoyu fiilen tanıttığı anlamına geliyordu. İçerik oldukça genç ve etkilenebilir bir kitleye sunulduğundan büyük bir tepkiye yol açtı.
Aynı dönemde Elsagate skandalı da patlak verdi. YouTube Kids uygulamasında Elsa ve Örümcek Adam gibi popüler karakterleri kullanan son derece rahatsız edici videolar yüz milyonlarca kez izlenmişti. Şiddet dolu ve kabus gibi olan bu klipler, algoritmalar çocuk karakterleri tespit edince YouTube Kids uygulamasına çekilmişti. Bu skandal bir kez daha reklamverenlerin YouTube'u terk etmesine yol açtı.
Birkaç yıl sonra ise çok daha rahatsız edici bir skandal gündeme geldi: Çocukların jimnastik veya bikini deneme videoları yüklediği, ancak çocuk tacizcilerinin yorum bölümünde açık karelere zaman damgası attığı ortaya çıktı. Tüm çocuk videolarının yorum bölümleri kapatıldı; ancak bu, meşru pek çok çocuk kanalına da ciddi zarar verdi.
Bu dönemde pek çok siyasi içerik üreticisi YouTube'un kendilerini aktif olarak sansürlediğini öne sürdü. Ayrıca YouTube, geç gece programlarından ve geleneksel haber ağlarından klipler yayılmaya başladıkça bir kısım kullanıcı YouTube'un özünü yitirdiğini hissetmeye başladı.
2018'e gelindiğinde YouTube'un Rewind 2018 videosu, YouTube tarihinin en çok beğenilmeyen videosu haline geldi. Video, platformun gerçek yıldızlarını öne çıkarmak yerine Will Smith ve John Oliver gibi geleneksel medya ünlülerine odaklandığı için eleştirildi. YouTube topluluğu bu anı, birikmiş tüm hoşnutsuzluğunu dışa vurmak için bir fırsat olarak kullandı.
Gerçek şuydu: YouTube artık o kadar büyümüştü ki herkesi mutlu edecek bir Rewind videosu çekmek imkânsız hale gelmişti.
Bölüm 10: Son Bölüm
2019'da PewDiePie, T-Series ile süregelen rekabette ilk 100 milyon aboneye ulaşan içerik üreticisi oldu.
2020'ye gelindiğinde ise YouTube'un gerçek bir rakibi sahneye çıktı: TikTok, tarihte en hızlı 1 milyar kullanıcıya ulaşan uygulama oldu. YouTube bunu ciddi bir tehdit olarak gördü. 2021'de YouTube Shorts'u piyasaya sürdü ve bu hamle işe yaradı; Shorts'un izlenme sayısının TikTok'u geçtiği bildiriliyor.
YouTube, Twitch'i de rakip olarak tanımlayıp yayıncıları YouTube Live'a çekmeye çalıştı. Öte yandan YouTube, Netflix gibi büyük akış platformlarını geride bırakarak televizyon ekranlarında da hızla büyüdü.
Şu an itibarıyla 2,5 milyarı aşkın aktif kullanıcısıyla YouTube, dünyanın en çok ziyaret edilen ikinci sitesidir.
Ancak bir YouTube içerik üreticisi olmak, son yıllarda bambaşka bir anlam kazandı. Kamerasının karşısında konuşan birinin ötesine geçildi; bugün içerik üreticileri gerçek anlamda büyük prodüksiyonlar gerçekleştiriyor. Bunun en çarpıcı örneği, milyonlarca dolarlık videolar çeken dünyanın yeni en büyük YouTuber'ı MrBeast.
YouTube, içerik üreticiliği için gerçek bir kariyer yolunu meşrulaştırdı ve yaratıcılara milyarlarca dolar ödedi. Haber, eğlence, müzik, oyun, eğitim ve daha fazlası için başvurulan bir kaynak haline geldi.
Ve tüm bunları düşündüğünde, her şeyin başladığı yere dönmek gerçekten inanılmaz geliyor.